अमर जवान

" अमर रहे" च्या घोषणा आणि
फैरी झाडून दिलेला सन्मान
एकदमच विरले हवेत...
उरली ती फक्त त्याची चिता आणि
अर्धवट उभं असलेलं त्याच कुटुंब

मंत्री आले आणि फोटो मध्ये सांत्वन करून गेले
सन्मानपत्रही पडली हातात मेजर, कर्नल कडून
झाली घोषणा सरकारी मदतीची,
सोबत स्तुती त्या वेड्या वीरतेची

थंडावले सारे जसे दिवस, आठवडे, महिने गेले
यादीत हुतात्म्यांच्या आणखी एक नाव जुने झाले


उद्या आपल्या हक्काच्या 2 देशभक्तीच्या दिवसांपैकी एक दिवस म्हणजेच 26 जानेवारी... आपल्यापैकी बरेच जण देशभक्तीपर पोस्ट फॉरवर्ड करून आणि व्हाट्सऍप डी.पी. ला तिरंगा लावून तो साजरा करतीलच.. पण एका क्षणासाठी तरी त्या जवानांच्या पवित्र स्मृतींची आठवण ठेवा... ज्यांच्यामुळे आपण निर्धास्तपणे हे स्वातंत्र्य उपभोगु शकतोय...

Life…The Journey

Hello There, It's very first time I'm writing on this subject... So Please let me know of any optimizations I would have made in this post through your precious comments and I'll work on it :)...

Life, what do we mean by this word, which, nowadays has become very common..?

Simply, Life is the raw structure which is given to us with basic programming (you can say autopilot), so if we do not write our own program for it, it will execute its default program and  you will get the average results and you will remain just another one from the average crowd. 

And if you write that program in your own way, then…? Then you can write whatever you want, for you the sky is the limit… It's like switching the plane from autopilot mode to manual flight mode. You can understand by this metaphor, that you can either fly high with the great constructive program and stay high till the end or you will do a rash crash landing with a destructive program.

Let's take the first instance of autopilot. What will happen if, one let his life depend on the autopilot? Well, that won't make you aware of the fact of your wrong doing till the day comes, when you will be on your deathbed and going through a quick revision of your life… At that time, you will realize, that I would have done something great, I was built for greatness but I ended up in the deep darkness of average.

That will be the deathbed scene, but what about your "Today"??

The great gift of "Today", which we all, as a living thing, are blessed with. How the autopilot affects your today? When you know, that you can do lot better than what you have done, or you have done nothing but wasted your time, then the unexpressed potential becomes your inner pain. 

Your subconscious mind indicates, that something is wrong but due to the unawareness about these things, you don't know what's wrong and then you start eating a lot, sleeping a lot and doing the stuff, which you know, will never give you inner peace, but a short time "Feelgood Experience". That's nothing but the reaction of your autopilot program. 

That initiates the cycle of unexpressed potential and the cycle goes on and on…

To be continued…

मिठी

तुझी मिठी...
उबदार हळुवार
वाटे जग विसरून जावे
युगानुयुगे राहावे फक्त तुझ्या मिठीत

आपली पहिली भेट

अजून आठवते मला
ती आपली पहिली भेट
तो तुझा मखमली स्पर्श आणि अंगावरचे रोमांच
तुझा गंध अजून तसाच मनात जपलेला
तुझे ते हळुवार बोलणे आणि मी मंत्रमुग्ध
तुझ्याशी जास्तच सलगी करणारी ती बट
एक नजरानजर आणि तुझ्या गालावर आलेली लाली
तुझ्या  प्रेमाची कबुली देऊन गेली
ती दुआ "आपकी जोडी सलामत रहे"
त्यावर तुझं ते गोड लाजून हसणं
अजूनही जशीच्या तशी आठवणारी आपली पहिली भेट

मन

                                                                                   

का कुणास ठाऊक स्वत:च स्वत:शी बोलत बसतो तासनतास,

मध्येच रडतो मध्येच हसतो जशी बात काहीं खास ,

बोलावे मग कोणाशी...  माणसांचेही भास.

कधी वीट येतो सगळ्याचा , शांतीचा लागतो ध्यास् ,